De Arturia AstroLab is weer zo’n product waarvan ’t nog niet zo eenvoudig is om te bepalen wát het precies is. Arturia zelf neigt naar een soort stage keyboard met semi-gewogen pianotoetsen – mét aftertouch! Maar ja, wat is een stage keyboard? Is dat niet gewoon een stage piano of een drawbar-orgel? Of is het dan toch een synth? Laten we eerst maar eens bekijken wat ’t werkelijk is, en ons minder druk maken over de categorie. Het is in ieder geval één ding: een heel cool apparaat!

Het idee van de AstroLab is dat ’t een enorme bak met geluiden is. Die geluiden komen uit Arturia’s eigen plug-ins, die zitten dus embedded in de AstroLab! Met andere woorden, de AstroLab is een CS80, een DX7, een JP-8, een Prophet 5, een MS-20, een 2600, een Synclavier, een Wurli, en nog veel meer; meer dan dertig modellen. Nu noemen we dus een respectabele lijst met synths op, maar is de AstroLab dan een synthesizer? Hoe raar ook: eigenlijk niet. Je bespeelt presets, en afgezien van wat macro’s kun je ze niet veranderen. Met zo enorm veel synths gaat het aantal presets natuurlijk door het dak, dus ’t is maar de vraag of je nog veel zelf had willen maken. Echter! Heb je van zo’n synth-model ook een geldige software-licentie, dan kun je middels je computer dus weer wél zelf klanken maken – zoals je dat ook met de software zou doen.

Het heeft dus de potentie van een synthesizer, zonder echt een synthesizer te zijn. Met diezelfde logica kunnen we stellen dat er een B-3 in zit zonder dat we de AstroLab een drawbar-orgel zouden noemen. De Arturia Augmented Grand Piano zit er ook in, zonder dat we hier nou direct een stage piano in zien. Alles afwegende zien wij er nog ’t meeste een synthesizer in, maar een 100% match is ’t nergens. Is het een probleem? Wij denken van niet. Alles opgeteld; de presets, de vele modellen, de cleane interface, het heeft een zeer hoog live-gehalte. Deze neem je mee naar ’t optreden van je band, en dan heb je dus vele decennia aan peperdure synth-historie bij je. Zonder stof, zonder krakende encoders, zonder tuning-gedoe, én met effecten. En belangrijker nog: zonder dat je een laptop met de Arturia-software nodig hebt. Dat je de klanken met de juiste licenties helemaal kunt bewerken is een pluspunt, maar het zou ons weinig verbazen als de live-toetsenisten meer dan tevreden gaan zijn met de enorme lijst presets en het handjevol macro’s.

Om te zien is ’t duidelijk anders dan hoe de meeste synths zijn opgebouwd. Een frisse uitstraling met een rustgevend bedieningspaneel. Er zijn zijkantjes die op hout lijken; echt hout is ’t dus niet, maar dat maakt de AstroLab niet minder mooi. Tevens, het moet gezegd, dat ronde display is zeer bijzonder. Nog een heel aardig detail is dat je een microfoon kunt aansluiten, want natuurlijk zit er ook een Vocoder-model in. Het live-aspect wordt nog eens onderstreept door de mogelijkheid om een bladmuziekhouder en houten poten toe te voegen. De algemene conclusie moet zijn dat de AstroLab op dit moment misschien wel het meest interessante product voor podiumtoetsenisten is. Een hardware machine, voorzien van een strakke binding met de eindeloze wereld van software, zo zien we ’t graag!